Η φυλή των happy few … ?
Βρεθήκαμε στην αυλή του Όστρια, στα Εξάρχεια. Κατεβαίνοντας προς το κέντρο απ’τη δουλειά, απέναντι απ’τα δικαστήρια πέτυχα τον Τάσο, ο οποίος προσπαθούσε επι ματαίω να βρεί ταξί προς το μέρος της συνάντησής μας. Μετά απο αποτυχημένα κορναρίσματα να με δεί, μπήκε τελικά σε ένα, ακριβώς μπροστά μου … ώρα για τηλεφωνάκι 
“Έλα, κοίτα πίσω σου … ”
“Ώχ! ΚΑΤΕΒΑΙΝΩ. Στο φανάρι .. ”
Μετά απο 1 λεπτό ο Τάσος πηδούσε κυριολεκτικά μές στο αμάξι μου, και φεύγαμε με τον αέρα στα μαλλία και χαρούμενη μουσική προς τη σύναξη
Στο Όστρια βρήκαμε το Βαγγέλη, ο οποίος έπινε ήδη μια Amstel και ένα ουισκάκι - “δε σερβίρουν υποβρύχιο .. “. Μετά απο λίγη μόνο ώρα, και μετά απο μερικές μπύρες, συνειδητοποιήσαμε οτι εγώ και ο Τάσος φοράγαμε τη στολή του yuppie … παντελονάκι καλοκαιρινό, λινό πουκαμισάκι, θήκη για laptop … :Ρ
Ήρθε ο Φώτης, ο Πάνος - αφήνοντας τη γυναίκα του σπίτι - , ο Κώστας .. ήρθαμε όλοι!
Δεν είναι παράξενο πως υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι, τους οποίους όσος καιρός κι αν περάσει χωρίς να δείς, όταν τελικά βρίσκεστε είναι σα να μην έχει περάσει μια μέρα; Κάπως έτσι είμαστε με τα παιδιά. Όταν βρεθήκαμε όλοι ήταν σα να μη πέρασε μια μέρα απο τότε που μαζευόμασταν στο εκάστοτε σπίτι / φοιτητό-σπιτο …
.. με τα πολλά, μετά απο λίγο όλο το μαγαζί άκουγε τα γέλια μας. Καλή φάση, καλοκαιρινή. Γέλια και πειράγματα, σοβαρές συζητήσεις αλλα και ανούσιες, ότι κάνουν οι παλιοί φίλοι που πάντα κάτι έχουν να πούν μεταξύ τους, ακόμη κι όταν δε λένε τίποτα.
Είχαμε πολύ καιρό να βρεθούμε έτσι οι της παρέας. Πολύς χρόνος στις δουλειές, μεγάλες οι αποστάσεις της Αθήνας, πολύ το κυνηγητό. Αλλά κρατάμε ακόμα, είμαστε ακόμα εμείς, ίδιοι … ευτυχώς!
Μέσα στη γενικότερη χαρά αποφασίστηκε και το μίνι-ταξιδάκι των τεσσάρων στην Αγία Άννα στην Εύβοια για το ΣΚ. Πρωί-πρωί Σαββάτο, 9:30 η ώρα είμασταν ήδη μέσα στο εταιρικό Astra του Γιάννη, και φεύγαμε ευτυχείς …. the happy few
Αναρωτιέμαι … που οριοθετείς το “ξενέρωτο” απο το “απόλυτα ήρεμο”; Κατα κάποιους το σαββατοκύριακο που ακολούθησε θα ήταν άκρως ξενέρωτο. Για κάποιους άλλους όμως - μεταξύ αυτών κι εμείς - ήταν απλώς … οτι χρειαζόταν
Στην Αγία Άννα Ευβοιας μπορείς να βρείς τα καλοκαιρινά σου όνειρα .. ένα σπίτι που ποτέ δε χρειάζεται να κλειδώνεις την πόρτα, ένα camping και μια παραλία 10 χιλιόμετρα. Ονειρικό, πιστέψτε με … έτσι βρεθήκαμε 4 μαντράχαλοι για 2 μέρες σε ένα παλιό σπίτι πέτρινο. Καφές, τάβλι, μπριζόλες, παιδάκια, λουκάνικα, κρασί .. και άλλα 
θα ήθελα να μπορούσα να τελειώσω την αφήγηση με κάποιο βαθύ απόφθευγμα, αλλά δεν υπάρχει κάτι να περιγράψει την πιο απλή των αισθήσεων, τη γαλήνη.
Μόνο μια λέξη … ησυχία.