Γιατί εμένα πάλι, Θεέ μου;

Άσπρα παπουτσάκια με μαύρα αστεράκια πάνω, υπερβολικά φαρδύ παντελονάκι μαύρο, πορτοκαλί (ροδακινί!!!) πουλόβερ με μανίκια που θυμίζουν πουκάμισο Αναγεννησιακό, με τα τούλια να περισσεύουν πέρα απ’τα μανίκια του παλτού χρώματος … μώβ … και τρελλό “μωβίζον” κασκόλ.
Και πάνω απ’όλα αυτά, μεγάλα “ματάκια” … ακριβώς σαν της Victoria του Victor στο Corpse Bride
Και … ώ ρε πούστη, μόλις έχασα πάλι το στενό που έπρεπε να στρίψω. Άντε, πάλι θα κάνω το γύρο του τετράγωνου, οδηγώντας μέσα στο κέντρο της Αθήνας σε μέρα που κυκλοφορούν ζυγά, με μονή πινακίδα …
December 29th, 2005 at 11:36 pm
Καλά που τα μοιράζεσαι όλα αυτά μαζί μας… τουλάχιστον να ξέρουμε να μη μπούμε συνοδηγοι στο αμάξι σου φίλε…
Μία συμβούλη μονο : “τα μάτια στα βολάν και όχι στα -μωβ- κολάν” : - )
December 30th, 2005 at 11:29 am
pipinopragmata….