Σας έχει τύχει ποτέ αυτή η μέρα η μαυρίλα; Που ξεκινάς να βγείς απο το σπίτι σου στεναχωρημένος, μαύρος μιλάς στην κοπέλα που σου φτιάχνει τον καφέ, πας αργά στο δρόμο για τη δουλειά και μετά κάθεσαι και κοιτάς την οθόνη σα χάνος και θες μόνο να σηκωθείς να φύγεις;
Κάπως έτσι ξεκίνησε η μέρα μου […]
Με συγχωρείς
Πώς είναι να αγαπάς κάποιον αλλά να μη μπορείς να είσαι μαζί του, ότι κι αν κάνετε, όσο κι αν προσπαθήσετε;
Σχεδόν δεν έχω λόγια να το περιγράψω. Έχω όμως πολλά συναισθήματα.
Είναι απόγνωση. Είναι κρίμα. Είναι να χτυπάς το κεφάλι σου στο τοίχο ουρλιάζοντας “γιατί” … γιατί έχεις ένα διαμάντι στα χέρια σου, αναγνωρίζεις την αξία […]
Ήρθε καθυστερημένη - όπως επιβάλλεται γι’ αυτήν. Νομίζω ότι απλώς το σκεφτόταν, ότι δεν έπρεπε να έρθει.
Ντυμένη ένα μαύρο νυφικό, ή έτσι μου φάνηκε μετά, αγέρωχη αλλά συγκαταβατική, δεν βρήκε αυτό που ήρθε να βρεί, αλλά δεν το έδειξε. Το ήξερε απο πρίν. Ίσως απλώς να χρειαζόταν ο κατάλληλος θεατής για να το […]
Η ιδέα της Γενικής Συμμετοχικής είναι κάτι που τριβελίζει το μυαλό μου εδώ και μερικές εβδομάδες.
Ξεκίνησε όταν βρισκόμουν σε κάποιους φίλους, του “αντιεξουσιαστικού” ας πούμε χώρου, όχι ότι έχει καμμία σημασία αυτό, είναι σχετικό στο πρόβλημα που προσπαθούσαν να λύσουν.
Υπάρχουν κάποια βιβλία, τα οποία κανένας εκδοτικός οίκος δε φέρνει στην Ελλάδα. Έτσι χάνουμε […]